Over ouwe dinge waar je van gaat houwe

Tags

, , ,

image

Dit is m. Mijn laptopje. Hij zou niet misstaan in het plaatselijk museum voor bodemvonsten. Hij is traag (tegenswoordigs heet dat slow en is dat heel zen), hij maakt een heel zacht zoemend geluidje en hij heeft geen idee van de boze buitenwereld op het wereldwijde web, want hij blokkeert gewoon radom wat m niet zint. why on earth zit ik dan met deze schoothond op de bank?
…ik kan er geen afstand van doen. Ik heb intussen twee jaar met een strakke zwarte hoogglans bak gewerkt, maar eigenlijk is dat nooit liefde geweest. Hij was geruisloos, snel (wat mij gek genoeg alleen maar ongeduldiger maakte) en hij blokkeerde met strakke hand iedere site die hij maar enigszins verdacht vond ruiken en denk maar niet dat ik daar veel inspraak in had. Tot op een dag de strakke bak ineens geen connectie meer had met zijn onontbeerlijke beeldscherm… Einde oefening. Niet te repareren en rijp voor sloop. Dus harde schijf eruit gehaald, want die stuff gaat niemand een reedt aan en de rest verantwoord weggeknikkerd. Toedeloe.

Stiekem
Was het lekker om mijn oude beestje te verbinden met het stroomnet en jawel hij kwam snorrend tot leven.
Gewoon alsof hij een winterslaapje had gedaan. Verbinding maken met den wifi was ff zoeken voor mijn rollatorlaptop maar eenmaal op koers kon ook zijn geluk niet op.
We zijn weer setje.

Waarom word ik daar nou zo gelukkig van?

Omdat ik van ouwe dingen die ik al langere tijd bij me heb ga houden.
Ik krijg er een band mee. Zal psychologisch vast verklaarbaar zijn als iets uit mijn kindertijd, maar dat mag de pret niet drukken.
Laarzen worden keer op keer verzoold, die ene tas hangt met naald en draad aan elkaar en in een favoriete trui kan zomaar een opgelapt stukje zitten van wol die er bijna bij past.

Waarom dat goed voor je is.

Aha zowaar een moraal in dit verhaal. Nou die is niet echt hoogdravend hoor. Hoeft ook niet. Ik kan wel gaan kwelen over de verderfelijkheid van onze wegwerpmaatschappij, maar dat zou nergens op slaan, want ik kan weggooien als de beste, r├╝cksichtslos. Ik hou niet van chaos en rommel in mijn keet. Zal wel iets te maken hebben met mijn drukke hoofd, heb ik me laten vertellen.
Maar je bewust verknocht laten raken aan bepaalde zaken zijn goed voor je persoonlijkheid.

Wat?!…

Gekker moet het niet worden.
Toch is het zo. Tegen alle rede (en vaak mode) in je eigen ding behouden. Een uiting van persoonlijke voorkeur onbevlekt door mening of “mooi” van buitenaf.
Jij en je onding. Samen sta je sterk. Rotsjes in de branding. Een afgekloven teddybeer meeslepen is tenslotte ook geen optie meer als je zo goed als 50 bent. Maar dat is die liefde voor die gekoesterde oude meuk natuurlijk in wezen wel. Het zijn je oude teddyberen. En je persoonlijke revolutie tegen alles wat mooier, sneller, kekker en duurder moet om heden ten dage er goed voor de dag mee te komen.

Vintage

Klautewoord om spullen van vroeger voor belachelijke bedragen aan te smeren aan lui die m niet hebben gesnapt.
Vintage hoor je niet te kopen.
Vintage hoor je te hebben.  Zeldzame boegbeeldjes in je eigen galerij van spullen die je nooit weg hebt kunnen doen tot op de dag van vandaag.

Als je haar maar goed zit.

                  
image

Voor zover ik weet is nederland het enige land dat dit gezegde kent. En al klinkt het nog zo banaal, het is een waarheid als een koe.
Als je haar voor geen meter zit zie je dat meteen. En wat je ook ziet is dat zoiets niet bijster flaterend is… Tijdgebrek  geen zin of ontkenning dat dit te simpele feit van invloed op je is, doet menigeen grijpen naar een elastiekje voor het dulle staartje van vet haar of voor mannen vaak het petje of modieuze “stoere” mutsje.
Hoe het ook zij, het moge duidelijk zijn, hier is gewoon een bad hairday gaande.

Nou en?

Zal ik je vertellen. je gevoel over je looks hebben direct een link met hoe jij er vandaag bij staat. Zelfverzekerd, optimistisch of voel je je sloppy en heb je eigenlijk liever niet dat je omgeving nog eens een lange blik op je werpt… Juist ja, als je haar maar goed zit..

Feit is:

Dat je bijna automatisch bij goed verzorgd, schoon en zelfs gemodelleerd haar maar zelden kiest voor kleding waar je je minder representatief in voelt. Denk aan een bloesje met een vlek of die spijkerbroek waarvan je weet dat de versleten stof op je achterste je billen uitgezakt doen lijken. Als je haar maar goed zit…

Belachelijk.

En dus toch juist niet. Jezelf de tijd, ruimte, aandacht gunnen om s morgens je haar te laten zitten als een dijk, maakt je dag. Bij haar dat je niet meer uit de slaapstand krijgt. (jah die toef schuin achterop die ervoor zorgt een fikse streep hoofdhuid ziet.) Gewoon geen pardon, wassen en stylen die hap.
Alles lijkt beter voor die dag na zo n fix-up. Geklieder met gel, water en kam zorgen alleen maar voor een lelijk plakkaat op je bol.

en hoe komt die gekke Tessa daarbij…

Ach niet zo moeilijk hoor. Natuurlijk is er weer onderzoek naar gedaan. Waanzin, zonde van het geld. Je voelt het namelijk zelf en dat is net zo betrouwbaar. Je ziet het aan de mensen om je heen, ze blijven plukken aan de onwillige dos, kijken in etalages als ze denken dat niemand het ziet en het kan niet anders dan bijzonder broeierig en jeukerig zijn om de godganse dag met een kek gebreid mutsje te lopen…binnen!

Een instant “heerlijk!!” Gevoel..

Is dus letterlijk binnen handbereik. Zorg dat je haar goed zit. Zo simpel kan het zijn. Wees wederom lief voor jezelf en ban de bad hairday uit je systeem. Daar ben je te goed voor. X!